sambung silaturahim

bila sesuatu perkara tu berlaku dlm hidup kita, mcm2 jenis respon kita bg. maybe marah, benci, geram, merajuk.. or senyum, suka, sayang..

maybe perkara tu berlaku setakat allah nk tgk how we handle things? with fully care or half care or no care at all? akhirnya dpt buktikan kita seorg yg pemarah, penyabar or pemaaf.. n tahap sifat redha kita dpt digambarkan.

tenang rasanye bila dkt dgn nature... anugerah Allah

mmm... namun, seperti kata2 yg selalu dilontarkan oleh seorg sahabat terdekat sy, ape yg kita suka buat, org keliling tak semestinya suka n vise versa.

maafkan sy, membuat org2 keliling sy tak puas hati dgn sy. ape yg sy buat bkn terdorong oleh sikap tergesa2 or sikap tak fikir panjang or sikap ape2 la yg nmpk cam 'tak betol'.

sy ingin hidup yg tenang (sape taknak dowh!). sy tarik nafas lega setelah serahkan kembali kpd si Pemberi melalui sujud-sujud yg termampu sy laksanakan. sy pasrah n sy tak tipu, mmg bergelen air mata yg jatuh. tp sy ingatkan diri sndri, ape tindakan yg di ambil di kemudian hari hendaknya dtg drpd Allah, bkn drpd kehendak hati sy yg semakin kurg bersihnya.

maka yg dtg itu akhirnya adlh sebuah redha, sebuah kemaafan, sebuah silaturahim..

..yg mana, dgn izin Allah, ia membuatkan hidup sy selesa. tiada rasa benci. tiada rasa dendam. tiada rasa ragu2. kalo pon decision ini salah, doa kan saje sy dilindungi oleh Maha Pelindung.

ye, mmg ade yg tak paham n tertanya2. "what the hell? how come?!"

i cant really explain that. it was not a fake love.. until it developed into a new fresh silaturahim that nobody can understand except allah n hati2 yg terlibat saje.

"blah la wei!"

well, what can i do? i dont have the power to push people to nod n accept it. :'(

maka, sekali lg, a reminder from me, kalo pon decision ini salah, doa kan saje sy dilindungi oleh Maha Pelindung.

insyaAllah.

yakin Allah bantu~